Ağustos 3, 2020
Kuşlar yuva yapıyordu. Sokağın ilerisinde birkaç kişi dizlerini dövüyordu. Ne olduğunu anlamaya çalışmam mı gerekiyordu, insan böyle yapardı değil mi? Bir süre balkondan izledim olup biteni ama duygusuz olmakla duygusal […]
Ağustos 3, 2020
Dünün yarınında yaşarken hepimiz Kaybolan kelebekler gibi uçtuk uçtuk Ama aklımız, fikrimiz, hevesimiz Ya dünde ya yarındaydı yine. Bugüne açan çiçeklerden, Doğan güneşten, Kuşların sesinden bihaberken, Arabaların vızıltısına, Fabrikaların dumanlarıyla, […]
Ağustos 3, 2020
Hiç bazı kelimeler aklınıza geldiğinde dahi gözlerinizin dolduğu, nefesinizin kesildiği oldu mu? Öyle kelimeler ki anlamındaki ağırlığın altında ezilirsiniz. O anlamın altından kalkmaya gücünüz yetmez. Olduğunuz yerde öylece kalıverirsiniz. Derin […]
Ağustos 3, 2020
Güneşi fenerle göstermeyenlere… Kendime tanıdığım kaçış süresinin sonuna geldim. Kentlerin, tarihin, doğanın ve en çok da insanların onulmaz yaralar aldığı bu dönemde yazmak gibi serinkanlılığa dayalı bir eylemi gerçekleştirmekte çok […]
Temmuz 3, 2020
Yazarlar: Alperen Onatkan Yılmaz. Fatih Uyar. HAN Kendi parçalarından oldular vadileri geçerek Aynada gördükleri de kendileri değildi artık Gördükleri illüzyon da olsa Simurg bir gerçek Ancak o otuz kuşu1 toplasan […]
Temmuz 3, 2020
“Kendinden önce başkalarının kurallarını tanıyacaksın buralarda.” Bunu bileklerine kazı, küçüğüm. Onların senin için tasvirlerini duyacaksın. Zamanla onların tasvirlerini göreceksin kendinde ve doğru sanacaksın. Kimsenin sana “Kimsin?” demediğini fark ettiğinde yıkılacak […]