Kasım 3, 2020
Koşuyorsun Koşuyorsun rüzgâra karşı Yüzün parlak kırmızı Sıcak alnın ve karışmış saçın O karanlık, ıslak koridorda Açılıp kapanan kapıların arasında Bir sen koşuyor, Koşuyor rüzgâr karşısında Kapılar çarpıyor Fareler […]
Kasım 3, 2020
Boşa giden zamana üzülerek geçen her anımız bir yastır gün içinde, Çok ağır olan bir sürü yükü taşıyan o omuzlar, soyut acıların ağırlığına şaşar da durur. Günleri bir ip gibi […]
Kasım 3, 2020
Öyle bir yerdeyim ki Ne gitmek mümkün Ne de sığabilmek kaldığım yerlere Yalnızlığın bilindik kucağındayım İçim şişmiş Ağlıyorum Kalbimde hafif bir sızı Denenmemiş mevsimlere meraklı Dardayım Huzursuz bir melankoli dumanı […]
Ekim 3, 2020
Ayşe Afra KOCA Anısına… Denizin kenarında bir başıma oturuyorum. Gözlerim kapalı ama kulaklarım açık. Etraf karanlık, gece sessiz, insanlar dilsiz. Çok eski zamanları hatırlıyorum. Çok yeni hayaller kuruyorum. Düşler görüyorum, […]
Ekim 3, 2020
Kuma kemik Sınav sorularını yanıtlama hakkın Kalemle-kâğıt. görünür sorgulanmak gömlekleri yarım kollu, pek andırmıyor öğrenci olduğunu. Kravat bağlamayı biliyor. Üstelik yatışmakta şizofrenisi Kuma su Hemen dostuna dönmekte, gülüş anlam ifade […]
Ekim 3, 2020
Bu geceyi hala yazabiliyor olmak Erol’u unutulmaz kılıyor. Yahut vurulmuş bir başka zincir. Paylaşılan her an kendi zamanını doldurup yakar, külleriyle anlatılar doğurur ve tükenir. Fakat yazı öyle değil. Yazı; […]