Haziran 3, 2021
Bu köşenin okurlarıyla artık tanıştığımızı düşünüyorum. Bu tanışmanın bana biraz gevezelik etme hakkı tanıyacağını düşünerek tefrikaya biraz ara verip sohbet etmek istedim. Mümkün olduğu kadar interaktif bir yazı olacak. Yazıyı […]
Mart 3, 2021
150 yıllık bir evin içindeydi gül. Dantel perdelerle kaplı, ninesinin deniz kenarındaki evinde koca salonda derin bir uykudaydı. Birazdan deli bir lodos, kalp çarpıntısıyla uyandıracaktı gülü. Rüzgâr, ahşap pencereleri […]
Şubat 3, 2021
Hisler akan bir nehirdir. Bazen yükselir bazen çekilir iyice. Düzen böylece akıp gider. Ta ki yağmur fazla yağana ya da güneş ortalığı kasıp kavurana kadar. İşte o zaman ya seldir […]
Ekim 3, 2020
Ayşe Afra KOCA Anısına… Denizin kenarında bir başıma oturuyorum. Gözlerim kapalı ama kulaklarım açık. Etraf karanlık, gece sessiz, insanlar dilsiz. Çok eski zamanları hatırlıyorum. Çok yeni hayaller kuruyorum. Düşler görüyorum, […]
Ekim 3, 2020
Bu geceyi hala yazabiliyor olmak Erol’u unutulmaz kılıyor. Yahut vurulmuş bir başka zincir. Paylaşılan her an kendi zamanını doldurup yakar, külleriyle anlatılar doğurur ve tükenir. Fakat yazı öyle değil. Yazı; […]
Ekim 3, 2020
“İyi yahut kötü diye bir şey yoktur, onu öyle gösteren düşüncelerdir.”[1] -William Shakespeare, ~1600 Birey olmak çok değerli ve özel. Hepimiz kendi dünyalarımızın hükümdarlarıyız. Bir başka deyişle, her birimiz bireysel […]