Seçim A1 – Nehir, kapıya yönelir.

Sizce yanlış yerde olmak mı daha zor, yoksa kendinizle yüzleşmek mi? Olduğunuz yeri iyileştirmek ne kadar mümkün veya kendinizle yüzleşmenin bedeli nedir?

Nehir, senin eşliğinde kendine odaklamayı seçti. 

Önceleri yanlış yerde olduğunu hissetti. Yalnızlığa, kalbinin derinliklerinde bir oda verdi. Başka kimse giremedi oraya. Kimi zaman kendisine bile yer yoktu. Geceler hayatı olmuştu da hiçbir şeyi göremiyordu sanki. Sonra gözleriyle yıldızları aramaya başladı. Uzunca bir süre de bulamadı. Ayrıldığı adamdan dolayı mı üzülüyordu? Yoksa ayrılık hissinden kendine kalan hiçliği mi dert ediyordu? Bazen evde oturup zihninde dünyaları dolaşıyor, bazen ise dışarı çıkıyor ama sokağından ötesine ulaşamıyordu. Sonunda insan gibi düşünmekten vazgeçti. Aklındaki çöllere adım atmaya karar verdi. Bir deve gibi yol alacaktı. Dayanacak ve kumdan tepeler aşacaktı. Aştı da. Düşünceler duyguları, hisler ise günleri geride bıraktı. Gökyüzündeki yıldızlarda kendi güzel taraflarını yeniden keşfetmeye başladı. Ağladıktan sonra aynada gördüğü kadının güzelliğini fark eder olmuştu. Canı acıdığı için söylediği şarkıları ne de güzel söylüyordu. Aslında hayalleri de vardı. Kendisi için yaşamalıydı. Günler haftaları ve haftalar ayları devirdi. Nehir, yeniden hayatın akışında yolunu bulduğunu hissediyordu. Yalnızlık, kıymetli bir yalınlığa doğru evriliyordu. O artık bir aslandı. Güçlüydü. Değişebilir ve değiştirebilirdi.

Hatta yeniden bile doğabilirdi.

(Değerli okur, ulaştığın sonun benim nezdimde adı “Berrak Ton”dur.)