Erol’un Ölümü

Konuk Yazar: Abdullah Tümsavaş

Hikaye yansımayla başladı. Ay, Göl ve akisler.

Vakit ilgasıyla güneşin diye yazılı. 

Mevsim ıslı sonbahar,

Erol çokça kederli.

Gölgelerde sureti. Güneş, yeşil ve çiseli. 

Bir solukluk, almış vermiş. 

Düştü cemre toprağa,

Erol çokça huzurlu.

Kader ilmek ilmek işledi. Geyik, yağmur ve merakı.

Bir düşmüş kalkmış, kargaşa.

Mavi çaldı göğünde,

Erol çokça meraklı.

Gün ağardı seherden.

Geçti umut sancısı, karakıştı.

Öldü ve doğdu,

Erol çokça Erol.

Tekrarla: “Akşam, yine akşam, yine akşam”.

Uyandı bir gözde güneş, açsam, yine açsam.

Varlık sancısı ve sonsuz akisler,

Yırtıldı o kızıl buz perdesinde, ıstırap dalını kesikle.

Erol, çokça.

Üsküdar, 2026

Erol’a dair:

• Erol- Anımsanan

• Erol-Tütsüyen 

• Erol’un Ölümü