Gökler Kadar Özgür 

Bazen sahte anlamlara tutulmak

Savaşmak yel değirmenleri ile 

Kendini üstün saymak esen meltemden

Küçük görmek sarp kayalıklı tepeleri

Ne de büyük bir avuntu 

Anlamsızlıktan kaçanlar için

Kaleler inşa etmek, taçlar takmak

Altından oyma tahtlarda oturmak

Kırılganlığını insanın gölgelemeye çalışmak

Oysa göbek kordonumuz doğayla bağlanmış

İzin vermiyor kesmemize

Tapınacak putlar bulmak 

Çevreni onlarla sarmalamak

Çevrene sınırlar çizmek 

Korkutucu olan gerçeğe gözlerini kapamak

İnsanın kırılgan doğasını 

Kalın duvarlı sınırlar

Altın tahtlar değiştirmemekte 

Bana anlatma kahramanlık öykülerini

Övme kendi ellerinle çizdiğin sınırlarını

Kendi anlamına sürükleme beni 

Çünkü bir kez gördün mü 

Aynaya bakınca o kırılgan insan doğasını

İnandıramazsın öykülerine beni 

Ben kendi öykülerimin ormanlarında kaybolmuşum

Kendi putlarımı kendim oymuşum

Şimdi nasıl yakayım öykülerimi

Nasıl putlarıma yüz çevireyim

Kendi anlamına sürükleme beni

Çünkü ne seninki ne de benimki

Doğru olan 

Gerçekler evrenin karanlık sonsuzluğuna yazılmış

Gerçekler insanın evrendeki yalnızlığına atıfta bulunmuş

Tüm insan anlamları koca evrende çözünmüş

Ve evrenin anlamsız doğasına karışmış