Girişimciliğin İlk Adımı
Nisan 3, 2020
Sağlıklı Bireyler
Nisan 3, 2020

Acıların Düğünü

Alabildiğine maviydi gökyüzü

Sıvası dökülen evlere düşerken kara haber

Artık anlamıştık gamsızdı bu şehir

Kötü haber yayılırken parçalı bulutlu

İnsanları düğüne davet ediyordu şehir

Ayıptı, yazıktı da

Ama insan bile pislerken yediği kaba

Şehir ne yapsındı

Mavilerini sundu yeşillerini de

Ateş yakarken düştüğü yeri

O rekabet etti acılarla

Göz yaşları düştü toprağına

Yıkıldı dizler üstüne upuzun bir destan gibi

Kavruldu toprağında koca bir ulusun

Şehir ayaktaydı yine de

Ben kazandım dercesine cıvıltısını sundu acılara

Unutmuştu şehir

O da bir zamanlar pençesindeydi korların

Rekabeti boşunaydı

Sınırdaki her kayıp can onun toprağındakileri de sızlatırdı

Ama anlamadı şehir

O da ağladı, ağladı da

Kabul etmedi düştüğünü

Düşüp de ayağa kalktığını

Bir zamanlar dipteyken, tırmandığını

Unuttu şehir

Acılarda kıvranışlarını

Parçalanışını surların

Yenildi şehir

Acılara yenildi de

Yine de elmasında zehrin tadı

Acıların düğününde mutlulukla oynadı



Paylaşmak Güzeldir:

Ceren Özcan
Ceren Özcan
Kendisini bildiğinden beri konuşan, şimdilerde ise Türk-Alman Üniversitesi'nde hukuk okuyan küçük bir papatya. Ancak sizin bildiğiniz papatyalardan değil! Bazen bir şiir ile, bazen bir makale ile, bazen ise bir hikaye ile tüm papatyaları kuvvetlendirmek isteyen bir papatya. Herkes papatyaları kırılgan sansa da yazarımız onları savaşçı ruhlu çiçekler olarak tanımlıyor. Çünkü papatyalar siyahlaşan dünyada sarı haleler eşliğinde bembeyaz dimdik dururlar.