DİNLEMİYORSUN!

“Söz sırasını kapmak” için karşımızdakini anlamadan, sözünün bitmesini bekleyen bir topluluk olduk.
Ne olacak halimize?

Sizleri nefes almaya davet ediyorum. Bir insan dakikada 15-20 arası nefes alıyormuş fakat bunlardan
kaç tanesini hissediyor?

Bulunduğumuz yerlerde aldığımız nefesin önemini anlatmak isterim. Bir gün içerisinde birbirinden
farklı insanlarla iletişim halinde oluyoruz. Herkesin çok farklı hayatları, bu hayatlarında kendilerine
getirdiği anları ve anıları var.

Anlatmayı çok seviyoruz bence biz milletçe. Anlattıkça da daha çok anlatasımız geliyor. Peki,
anlattıkça anlatan insanlar karşı tarafı ne kadar duyuyor veya duymak istiyor? Bu bir soru işareti.
Sıra bize gelsin de konuşalım diye elimiz ayağımız yerinde durmuyor. Sizleri durmaya veya
yavaşlamaya davet etmek istiyorum. Karşınızdaki insanın nefes alışveriş sesini duymak, hem
aranızdaki ilişkiyi hem de aranızdaki iletişimi güçlendirecektir.

Hepimizin en büyük sıkıntısı iletişim. “Kimse beni dinlemiyor, kimse beni dinlemiyor” düşüncesinden
çıkamıyoruz bazen. Gelin bu düşünceyi bugün biraz değiştirelim. “İnsanları anlamak için her geçen gün daha ne yapmalıyım?”; düşüncesini benliğimize işlediğimiz bir dünya, her anlamıyla dünden daha iyi olacaktır.

Duralım, duyalım ve birbirimizin hayatlarını güzelleştirelim.

Dipnot: Kate Murphy’nin “Dinlemiyorsun” kitabını şiddetle tavsiye ediyorum. Bu yazıyı okuyan bir
arkadaşıma da kitabı hediye etmek çok isterim.