Ve Tanrı Kadını Yarattı… (I)
Kasım 3, 2019
Düzlük
Kasım 3, 2019

Yok Olmanın Dayanılmaz Misafirliği

Kelimelerim saklanıyor aklımın köşelerine

Zifiriden dönen karanlığa mühürlü gözlerim, buğulu

Çok acırsa dili, kalemi susarmış gönlü deli olanın

Beynimde yankılanıyor tutuklu düşünceler

Kimi anlar dalgınlığıma perde olmuş gökyüzüne çevriliyor bakışlarım

Zaman tıngırdıyor

Dönüyor bir saatin yelkovanı

Özgürlük gizlenmiş haykırışına gökyüzünün

Cıvıltıların içinde mahsur kalan,

Kırk yıllık hüznümün yasını tutuyor kelimeler

Mavilerin içinden göz kırpan mutluluk

Haykırışı duyulan minik bir kız çocuğu

Hayatın gizli rolleri saklanır buruk tebessümde

Masumluğunu çalan tezatlar hırsızı

Yıkılışı başlamış bir gökdelen misali

Devrildi gökyüzünden koskocaman hayallerim

O andan beri misafirim…



Paylaşmak Güzeldir:

Ceren Özcan
Ceren Özcan
Kendisini bildiğinden beri konuşan, şimdilerde ise Türk-Alman Üniversitesi'nde hukuk okuyan küçük bir papatya. Ancak sizin bildiğiniz papatyalardan değil! Bazen bir şiir ile, bazen bir makale ile, bazen ise bir hikaye ile tüm papatyaları kuvvetlendirmek isteyen bir papatya. Herkes papatyaları kırılgan sansa da yazarımız onları savaşçı ruhlu çiçekler olarak tanımlıyor. Çünkü papatyalar siyahlaşan dünyada sarı haleler eşliğinde bembeyaz dimdik dururlar.